Wpływ oleju lnianego na nasze zdrowie oraz funkcjonowanie naszego organizmu

Olej lniany, szczególnie w ostatnim okresie, jest coraz bardziej znanym i rozpoznawalnym naturalnym produktem żywieniowym. Wkracza on coraz intensywniej do naszej świadomości z racji swojego wyjątkowo pozytywnego i kompleksowego oddziaływania na ludzki organizm.

Coraz więcej zainteresowania poświęcają mu także sfery naukowe. Niektóre źródła podają, że na świecie, w tej dziedzinie, jest prowadzonych równolegle ponad dwa tysiące różnego rodzaju badań naukowych. Niepodważalnym akademickim autorytetem, w zakresie wyjątkowo prozdrowotnych właściwości oleju lnianego, jest doktor Johanna Budwig.



Prawie wszyscy wiemy o tym, że najzdrowsze tłuszcze spożywane przyswajalne przez człowieka to oleje roślinne.



Ale czy wiemy, że:



Zimno tłoczony olej rzepakowy czy lniany jest oprócz ryb podstawowym źródłem życiodajnych kwasów Omega 3 i Omega 6?



Wytłoczony olej z nasion roślin oleistych, zawiera w sobie, od kilku do kilkunastu, różnego rodzaju kwasów tłuszczowych oraz witaminy: A, E, D3, K.



Przykładowo podaję składy procentowe podstawowych kwasów tłuszczowych dla oleju lnianego, rzepakowego i oliwy z oliwek.



Rodzaj kwasu tłuszczowego



Olej lniany [ % ]/ Olej rzepakowy [ % ]/ Oliwa z oliwek [ % ]

● kwas linolenowy - Omega 3: 58 / 10 / poniżej 1

● kwas linolowy - Omega 6: 17 / 26 / 6

● kwas oleinowy - Omega 9: 20 / 57 / 77



Kwasy nasycone i jednonienasycone ludzki organizm może wytworzyć samodzielnie. Natomiast kwasy wielonienasycone, niezbędne i konieczne, dla zdrowego funkcjonowania organizmu, muszą być dostarczone w pożywieniu. Bowiem organizm ludzki nie potrafi ich samodzielnie wytworzyć. Stąd ich nazwa: Niezbędne Nienasycone Kwasy Tłuszczowe - NNKT.



Olej lniany oraz olej rzepakowy zawiera właśnie takie Niezbędne Nienasycone Kwasy Tłuszczowe – Omega 3, które wywierają fundamentalny wpływ na zdrowotną kondycję ludzkiego organizmu.



Nie wszyscy zdają sobie sprawę jak ogromny wpływ ma olej lniany czy rzepakowy tłoczony na zimno na zdrowie dzieci i młodzieży.



Odpowiedzialny jest on za:

● prawidłowy rozwój neuronów,

● leczenie nadpobudliwości dziecięcej,

● budowę równowagi hormonalnej.



Dostarczenie odpowiedniej ilości kwasu tłuszczowego, Omega 3, wpływa również na układ sercowo naczyniowy:

● powoduje obniżenie poziomu "złego" cholesterolu,

● wzrost poziomu tak zwanego "dobrego" cholesterolu,

● zmniejszenie prawdopodobieństwa drugiego zawału,

● zmniejszenie ryzyka nagłego zgonu w wyniku zatrzymania krążenia,

● rozszerzenie naczyń wieńcowych oraz zwiększenie siły skurczu mięśnia sercowego,

● zmniejszenie ryzyka takich chorób jak: miażdżyca, zawał serca, udar mózgu.



Kwasy Omega 3 i 6 mają wpływ na układ nerwowy. Olej lniany stosowany jest przy takich dolegliwościach jak:



● drętwienie i mrowienie kończyn,

● postępujące schorzenia mózgu i układu nerwowego - choroba Alzhaimera,

● stany depresyjne.



Dostarczenie odpowiedniej ilości kwasu tłuszczowego, Omega 3 jest potrzebne również do prawidłowego funkcjonowania układu trawiennego:



● wspomaga on procesy trawienne i aktywizuje przemianę materii,

● regeneruje i osłania błonę śluzową układu pokarmowego.



Przy nadwadze i otyłość dostarczenie odpowiedniej ilości kwasu tłuszczowego, Omega 3:



● przywraca równowagę hormonalną i przywraca zakłócone proporcje innych kwasów

tłuszczowych w organizmie,

● wspomaga redukcję tkanki tłuszczowej,

● wpływa korzystnie na odtłuszczanie wątroby.



Jest on również nieoceniony w okresie ciąży. Dostarczenie odpowiedniej ilości kwasu tłuszczowego, Omega 3, wpływa na:



● proces utrzymywania ciąży,

● zmniejszenie depresji poporodowej.



Należy tutaj dodać, że kobiece mleko posiada wysoką zawartość kwasów tłuszczowych EPA i DHA, które stanowią budulec do prawidłowego rozwoju mózgu i całego układu nerwowego rozwijającego się niemowlęcia.



Kwasy tłuszczowe, EPA i DHA, organizm ludzki może jedynie wytworzyć z kwasu tłuszczowego Omega 3. Można wnosić, że zwiększone zapotrzebowanie płodu i nowo narodzonego dziecka, na wymienione kwasy, powoduje drastyczny ich spadek w organizmie matki – stąd depresja poporodowa.



Mleko krowie nie zawiera ani EPA ani DHA!



W artykule przedstawiałam dobroczynne właściwości kwasu Omega 3, zawartego w oleju lnianym czy rzepakowym. Nie oznacza to jednak , że olej lniany jest lekarstwem na wszystko!



Należy go używać jako niezbędnego dodatku do właściwego leczenia i profilaktycznie stosować w codziennych posiłkach, będąc świadomym, że spożywamy produkt zwierający niezbędne składniki do zdrowego funkcjonowania naszego organizmu.

--
Stopka

Wasz Sklep Zdrowa Tradycyjna i Ekologiczna Żywność

ul. Koszykowa 20 Warszawa

http://www.waszsklep.com.pl

Artykuł pochodzi z serwisu artykuly.com.pl - Twojego źródła artykułów do przedruku.

Lato, kleszcze, borelioza

Opublikowałam już tu artykuł o kleszczach, w tym opiszę jedną z wielu chorób, które one przenoszą. Niestety nie wszyscy zdają sobie sprawę z zagrożenia, jakie może się łączyć z ugryzieniem kleszcza.

Nazywana również chorobą z Lyme czy też krętkowicą kleszczową. Jest to wielonarządowa choroba zakaźna, wywoływana przez bakterie należące do krętków. Najczęściej powoduje ją bakteria Borrelia burgdorferi, roznoszona przez  kleszcze z rodzaju Ixodidae (kleszcze twarde). Bakteria zawdzięcza nazwę Willy'emu Burgdorferowi, który odkrył ją w 1982r.

Wyróżnia się trzy etapy zakażenia boreliozą, które najłatwiej jest zaobserwować u ludzi.

1. Stadium wczesne ograniczone, inaczej zwane infekcją zlokalizowaną.

Od 7 do 30 dni po ukąszeniu. Najbardziej charakterystycznym objawem jest tzw. rumień wędrujący. Czerwone przebarwienie w miejscu ugryzienia, które przejaśnia się w centralnej części. Rumień ten początkowo może mieć kształt koła o średnicy ok 1 cm - 1,5 cm, później przez długi czas rozrasta się nawet do średnicy kilku centymetrów. Następnie zaczyna blednąć od środka i zanika. Na tym etapie zakażenia, bakterie przebywają w skórze. W dowolnym miejscu na ciele może wystąpić naciek limfocytarny. Wygląda jak bąbel, który jest wypełniony płynem zawierającym borrelie. Przypomina trochę odcisk, jednak zazwyczaj nie występuje w miejscach na nie narażonych (np. płatki uszu, twarz). Odpowiedzialność za wystąpienie nacieku przypisuje się genogatunkowi Borrelia afzelii. Ponadto, mogą wystąpić objawy grypopodobne: bóle głowy, mięśni, stawów.

2. Stadium wczesne rozsiane, inaczej zwane infekcją rozproszoną.

Na tym etapie zakażenia bakterie przedostają się do narządów (serca, narządów ruchu, układu nerwowego itp.) dając niespecyficzne objawy:

- nawracające dolegliwości stawowe,

- objawy podrażnienia lub zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych i nerwów obwodowych,

- zapalenie mięśnia sercowego.

Występują one po 2-3 miesiącach od kontaktu z kleszczem.

3. Stadium późne boreliozy, inaczej zwane infekcją przewlekłą.

Wiele miesięcy lub lat po zakażeniu może dojść do trwałego uszkodzenia zajętych narządów i w skrajnych wypadkach do zgonu.

- niedowład, porażenie nerwów obwodowych,

- zaburzenia czucia,

- zaburzenia psychiczne,

- zaburzenia pamięci,

- zanikowe zapalenie skóry,

- bóle mięśniowo-stawowe,

- przewlekłe zmęczenie.

Przebieg kliniczny boreliozy może być bardzo zróżnicowany. W przypadku gdy ukąszenie kleszcza zostało przeoczone, a rumień wędrujący nie wystąpił, bądź też nie został zauważony. Boreliozę podejrzewa się dopiero, gdy występują liczne objawy z różnych układów (pokarmowy, nerwowy, rozrodczy, wydalniczy, hormonalny, układu ruchu), u człowieka wcześniej zdrowego. Niestety w takim przypadku bardzo trudno jest zdiagnozować tę chorobę, ok. 70% przypadków z potwierdzoną przewlekłą boreliozą, nie kojarzy by było ugryzionych przez kleszcza, lub by wystąpił rumień wędrujący.

Tak w skrócie napisałam czym jest i jak się objawia borelioza. Jednak wciąż trwają badania nad tą chorobą, stworzeniem testu, który jednoznacznie będzie w stanie wykryć chorobę i nad jej leczeniem

--
Stopka

Lithi

Artykuł pochodzi z serwisu artykuly.com.pl - Twojego źródła artykułów do przedruku.

Wpływ codzienności na bolący kręgosłup

Fotele, taborety, krzesła obrotowe i inne siedziska doprowadzają do bólów naszego kręgosłupa. Siedząc przed komputerem lub telewizorem przyjmujemy różne pozycje, które obciążają nasze stawy i kręgosłup. Oczywiście jednorazowe długie spędzanie czasu przed wyżej wymienionym sprzętem nie jest obciążeniem dla kręgosłupa. Gorzej jest, gdy robimy to codziennie. Wówczas po kilkunastu miesiącach możemy poważnie i nieodwracalnie uszkodzić kręgosłup.

Profilaktyka zamiast tabletek przeciwbólowych

Bardzo często popełnianym błędem w walce z bólem kręgosłupa jest korzystania z tabletek przeciwbólowych, zamiast wykonywania ćwiczeń odciążających stawy i kręgosłup. To pójście na łatwiznę ma później bardzo niekorzystne następstwa. Można wręcz uzależnić się od środków przeciwbólowych, które z czasem stracą swe właściwości. Wszystko na skutek przyzwyczajenia się organizmu do substancji niwelujących ból.

Profilaktyczne ćwiczenia powinniśmy wykonywać codziennie, bowiem tylko to zagwarantuje stałe odciążenie kręgosłupa. Tabletki będą działały krótkofalowe, w przeciwieństwie do prostych ćwiczeń. Rehabilitacja w postaci kilku prostych ruchów takich jak chociażby półmostek biodrowy nie jest czasochłonna, a może mieć kluczowe znaczenie dla kondycji naszego kręgosłupa w przyszłości. Należy przykładać do tego sporą uwagę, gdyż tylko to umożliwi nam skuteczną i długofalową ochronę kręgosłupa.

Więcej ruchu, mniej siedzenia

Człowiek, który spędza aktywnie czas wolny jest zdecydowanie zdrowszy. Te twierdzenie potwierdzają niemal wszyscy eksperci, specjaliści zdrowia i lekarze. Wszak, aktywność fizyczna pozytywnie wpływa na nasze mięśnie i stawy. Oczywiście w granicach rozsądku, bowiem może wystąpić przetrenowanie. Rzecz jasna - jeśli plan treningowy był ułożony przez specjalistę to nic nam nie grozi.

Bolące stawy i kręgosłup może być wynikiem sporego obciążenia, dlatego też należy dbać o własną sylwetkę. Zbyt duże ilości tłuszczu obciążają nasz kręgosłup, co po pewnym czasie doprowadza do silnych i raptownych bólów. Bieganie, jazda na rowerze i inne ćwiczenia aerobowe znacznie odciążają kręgosłup. Warto zauważyć, że istnieje cienka granica między odciążeniem, a obciążeniem kręgosłupa. Trening aerobowy sprzyja, zaś trening siłowy (siłownia itp) nie zawsze.

Ćwiczenia rehabilitacyjne nie tylko są lekarstwem na możliwe bóle kręgosłupa, ale także poprawiają kondycję całego ciała, co odbija się również na psychice. Zdrowe ciało to zdrowy duch. Zatem dobry trening ma zdecydowanie więcej pozytywnych właściwości.

Bóle już występują, co teraz?

W zasadzie, jeśli odczuwasz bóle w okolicach kręgosłupa to zapewne jesteś ofiarą własnej bezmyślności. Garbienie się przed komputerem, dziwne pozycje przed telewizorem, brak ruchu - to właśnie twoje błędy za które teraz cierpisz. Niestety musisz wykluczyć już profilaktyczne ćwiczenia i wziąć się za zdecydowanie cięższą i bardziej czasochłonną rehabilitację. Możesz sięgnąć po tabletki przeciwbólowe, ale tylko w celu doraźnego zniwelowania bólu.

Ćwiczeń rehabilitacyjnych jest sporo, jednakże ich wybór uzależniony jest od konkretnej jednostki. Najprostszym rozwiązaniem jest wizyta u lekarza specjalisty, który ma przygotowane zestawy ćwiczeń rehabilitacyjnych na bolący kręgosłup. Różnice w planach treningowych wynikają z sylwetki i usportowienia konkretnych jednostek, co z resztą jest w pełni zrozumiałe.

Jeśli rehabilitacja przebiegła pomyślnie to wyciągnij wnioski i wykonuj ćwiczenia odciążające kręgosłup każdego dnia. Chyba, że wolisz cierpieć ponownie. Rehabilitacja jest znacznie trudniejsza, aniżeli profilaktyka. Weź pod uwagę wszystkie te czynniki i pozwól swojemu kręgosłupowi odpowiednio odpoczywać.

Odpowiednie krzesło i Twoja postawa

Zakup wygodnego krzesła wcale nie musi wiązać się z dużymi kosztami. Proste krzesło to koszt około stu złotych. Należy zadbać o odpowiedni profil siedziska oraz o drobne szczegóły. Nie należy korzystać z krzeseł obrotowych, gdyż one poprzez swoje drgania wywołują stałe urazy w kręgosłupie. Wygoda i komfort w tym przypadku jest zjawiskiem złudnym. Źle dobrane krzesło może po latach mieć fatalny wpływ na nasz kręgosłup.

Oczywiście samo krzesło nie będzie rozwiązaniem. Aby nasz kręgosłup nie był zbyt obciążony musimy pamiętać o przyjmowaniu odpowiedniej postawy podczas siedzenia. Nie należy garbić się, wyginać zbytnio. Postawa musi być prosta i stabilna, tylko wtedy unikniemy dolegliwości kręgosłupa. Nawet jeśli jest nam wygodnie przy pewnej krzywiźnie to nie znaczy, że siedzimy poprawnie. Dopiero po latach nasze błędy mogą dawać o sobie znaki.

--
Stopka

Artykuł pochodzi z serwisu artykuly.com.pl - Twojego źródła artykułów do przedruku.

Bóle w krzyżu

Wielu ludzi,najczęściej miedzy 30, a 50 rokiem życia, skarży się na dolegliwości kręgosłupa i mimo coraz lepszej opieki lekarskiej liczba tych chorych niepokojąco wzrasta. Poniewaz dolegliwości te umiejscowiają się zwykle w dolnym odcinku kręgosłupa lędżwiowego, powszechnie przyjęła się nazwa: bóle krzyża.

Wielu ludzi,najczęściej miedzy 30, a 50 rokiem życia, skarży się na dolegliwości kręgosłupa i mimo coraz lepszej opieki lekarskiej liczba tych chorych niepokojąco wzrasta. Poniewaz dolegliwości te umiejscowiają się zwykle w dolnym odcinku kręgosłupa lędżwiowego, powszechnie przyjęła się nazwa: bóle krzyża.
Nazywają je też mięśniobólem lędźwiowym, postrzałem – lumbago, ale poprawna nazwa powinna brzmieć: zespół bólowy kręgosłupa lędźwiowo – krzyżowego. Bóle te maja charakter bólów zmęczeniowych , tępych, nękających, czasem piekących. Odczuwane są jako sztywność promieniująca do pośladków i kończyn dolnych, względnie jako osłabienie dolnych kończyn. Bywają gwałtowne, silne. Dolegliwości mogą pojawiać się nagle lub rozwijać się powoli, trwać kilka dni, tygodni, a nawet miesięcy. Mogą ustąpić na jakiś czas, by potem niespodziewanie i bez jakiejkolwiek przyczyny pojawić się znowu.
Kręgosłup stanowi ruchomą oś ciała. Pionowa postawa człowieka została umożliwiona przez wytwarzanie się odpowiednich wygięć kręgosłupa. Gdy patrzymy na dorosłego człowieka z boku, to odcinek szyjny kręgosłupa wygięty jest do przodu, piersiowy – do tyłu, a lędźwiowy – znów do przodu. Gdy patrzymy z tyłu na plecy, kręgosłup winien być prosty. Wygięcia przednio – tylne pozwalają kręgosłupowi na uzyskanie maksymalnej ruchomości i elastyczności, łagodzą obciążenia i amortyzują wstrząsy, na jakie jest narażony najdelikatniejszy nasz organ – mózg.
Kręgosłup dzielimy na trzy odcinki: szyjny (7 kręgów), piersiowy (12 kręgów) i lędźwiowy (5 kręgów). Kręgi poszczególnych odcinków różnią się budową i wielkością, a ogólnie biorąc, im większy ciężar mają do dźwigania, to znaczy im dalej znajdują się od głowy, tym są większe, masywniejsze. Ostatni kręg lędźwiowy opiera się na kości krzyżowej, składającej się z pięciu zrośniętych ze sobą kręgów.

Ruszaj się !
Najczęstszą przyczyną powstawania dolegliwości bólowych pochodzenia kręgosłupowego jest nieprawidłowa postawa i nieprawidłowe obciążenie kręgosłupa w życiu codziennym. Siedzący tryb życia,niedostatek ruchu, wymuszona pozycja w czasie pracy, nadmierna otyłość. Jednostajny i jednokierunkowy ruch pracowników fizycznych powodują, że kręgosłup jest nieprawidłowo obciążony, a układ mięśniowy odpowiedzialny za prawidłową postawę ulega z czasem zaburzeniom, mięśnie brzucha ulegają zwiotczeniu, gdy mięśnie grzbietu wskutek ciągłego napięcia skracają się.
Ludzie z prawidłową postawą i dobrze rozwiniętym układem mięśniowym mają kręgosłup odporniejszy na przeciążenia i urazy. Prawidłowa postawa jest nie tylko warunkiem sprawnego działania kręgosłupa, ale ma wpływ na ogólną sprawność.
Prawidłową postawę w pozycji stojącej przyjmujemy, gdy: opuszczamy swobodnie ramiona, uwypuklamy klatkę piersiową, utrzymując barki na równym poziomie, głowę trzymamy prosto i patrzymy prosto przed siebie. Brzuch powinien być wciągnięty, płaski, kolana wyprostowane, stopy w nieznacznym oddaleniu od siebie – z palcami skierowanymi nieco na zewnątrz.
Przy prawidłowej pozycji siedzącej utrzymujemy głowę i tułów podobnie, przykładając całą powierzchnię kości krzyżowej i pleców do do oparcia, stawy biodrowe i kolanowe zginamy pod kątem prostym, a stopy opieramy całą powierzchnią na podłodze. Winnyśmy się starać zachować taką postawę mają również czynniki fizyczne (wypoczęcie, zmęczenie) oraz psychiczne ( zadowolenie, zmartwienie).
W życiu codziennym popełniamy wiele błędów ruchowych, które sumując się po dłuższym czasie dają o sobie znać w postaci dolegliwości bólowych kręgosłupa.
Ogólnie biorąc, chodzimy za mało, a przecież chodzenie jest naszym normalnym sposobem poruszania się. W myśl zasad fizjologii dla zachowania zdrowia winnyśmy codziennie spacerować na świeżym powietrzu i przejść 10 tysięcy kroków, to jest około 5 km. Starajmy się mieć wygodne obuwie na miękkiej, elastycznej podeszwie.

Jak zapobiegać dolegliwościom?

Zwykle ludzie oczekują od lekarzy tabletek lub zastrzyków, które bez pomocy i wysiłków chorego mają uzdrowić jego „kręgosłup”. Tymczasem w tym schorzeniu ważniejsze od leczenia i środków farmakologicznych są ćwiczenia ruchowe.
Zacząć należy od ćwiczeń łatwych i stopniowo przejść do trudniejszych. Należy je wykonywać powoli, płynnie, nie wstrzymywać oddechu. Należy wystrzegać się ćwiczeń szkodliwych jakimi są gwałtowne skłony, skręty i nadmierny przerost tułowia. Zaleca się uprawianie sportów rekreacyjnych, a mianowicie: turystyki, pływania, siatkówki, kometki itp.
Największym problemem są toksyny, które się gromadzą w całym organizmie, a także w kościach.
Jeśli będziesz systematycznie oczyszczał swój organizm z tosyn w nim nagromadzonych i uzupełniał go w naturalne witaminy,mikroelementy i antyutleniacze i więcej się ruszał,to będziesz miał zdrowe kości.

www.kzdrowie.mymonavie.com

Hipoterapia - jeździectwo i rehabilitacja, czyli połączenie przyjemnego z pożytecznym.

Hipoterapia jest bez wątpienia jednym z najprzyjemniejszych sposobów spędzania czasu wśród osób zarówno zdrowych jak i chorych - najczęściej dzieci. Daje ona radość z przebywania na świeżym powietrzu, kontaktu z koniem jak również jest doskonałym i przyjemnym sposobem terapii.

„Hippos” to słowo pochodzące z języka greckiego i oznacza ono „koń” ; z kolei słowo „terapia” wywodzi się z greckiego słowa „therapeuéin”, co oznacza „opiekować się, oddawać cześć”; w znaczeniu szerszym – „leczyć”. Terapia jest więc w tym wypadku oddziaływaniem na człowieka czynnikami fizycznymi takimi jak ciało konia, jego ciepłota (temperatura jego ciała), dotyk sierści, a nawet zapach potu. Hipoterapia w dosłownym znaczeniu oznacza terapię z użyciem konia. W rzeczywistości jednak – koń jest współterapeutą. Ta forma rehabilitacji jako metoda psychoruchowego, sensomotorycznego oddziaływania na pacjenta, ma podstawy neurofizjologiczne, stąd też z powodzeniem stosowana jest na świecie już od lat 60-tych.

Koń jako „narzędzie terapeutyczne” jest niezwykle ważnym członkiem zespołu rehabilitacyjnego i musi być starannie dobrany. Nie może być narowisty, bowiem zrzucenie, ugryzienie bądź też kopnięcie pacjenta lub jego opiekuna niesie za sobą bardzo wiele negatywnych skutków poczynając od uszczerbku na zdrowiu pacjenta, który ma być rehabilitowany, urazie psychicznym jaki może powstać u ewentualnego pacjenta – najczęściej dziecka – a kończąc na odpowiedzialności prawnej jaką ponosi terapeuta. Koń więc MUSI być odpowiednio dobrany aby w odpowiedni i nienaganny sposób przeprowadzić hipoterapię.

Formy hipoterapii.
Hipoterapię rozpatrujemy wieloaspektowo, można też dzięki temu działać w różny sposób, na rożne sfery życia pacjenta.
* Fizjoterapia na koniu – poza terapeutycznym działaniem konia możemy uzyskać też urozmaicenie codziennych ćwiczeń – wprowadzenie gimnastyki na koniu prowadzonej przez fizjoterapeutę.
* Woltyżerka i psychopedagogiczna jazda konna.
* Terapia ruchem konia – pacjent bez wykonywania jakichkolwiek ćwiczeń, poddawany jest ruchom konia.
* Terapia kontaktem z koniem – jej istotą jest kontakt emocjonalny pacjenta z koniem – sytuacja terapeutyczna a nie sama jazda konna.

Hipoterapia ma też bardzo duże znaczenie w kształtowaniu integracji sensomotorycznej u dzieci, ale o tym postaram się napisać w kolejnym artykule.

Dziękuję za lekturę :) Anna_Maria_Rita

http://fizjoterapiaizdrowie.blogspot.com/

Kształtowanie, wady stopy u dziecka

Stopa jako zasadniczy punkt podparcia wpływa na całą postawę i od stopnia jej wydolności zależą w dużej mierze możliwości  ruchowe człowieka. Budowa stopy dostosowana jest do lokomocji, uwarunkowana jest jej funkcją: podporową, nośną oraz amortyzatora wstrząsów. 

Anatomia czynnościowa dzieli stopę na trzy odcinki: tylny, środkowy, przedni. Kości i stawy wzmocnione więzadłami stanowią bierną część aparatu lokomocyjnego stopy. Część czynną stanowi układ mięśniowy. Architekturę zewnętrzną tworzy system łuków podłużnych i poprzecznych. Powstałe między tymi łukami sklepienia warunkują sprężystość i elastyczność stopy, amortyzują wstrząsy i urazy. 

Przyczyną nabytych wad stóp mogą być przeciążenia stóp, dźwiganie dużych ciężarów, nadmierna waga ciała, osłabienie układu mięśniowo-więzadłowego, noszenie nieprawidłowego obuwia. Do często spotykanych wad stóp należą: stopa koślawa, końska, końsko szpotawa, szpotawa, wydrążona, płaska, piętowa, palce młoteczkowate, paluch koślawy, sztywny, zgięty, ostroga piętowa. Najczęściej spotykaną wadą stóp jest płaskostopie. Główną przyczyną płaskostopia jest niewydolność mięśniowa, głównie mięśni piszczelowych, strzałkowych, zginaczy palców i palucha. Do innych przyczyn można zaliczyć: przeciążenie stóp, niewłaściwe obuwie, siedzący tryb życia, zaburzenia krążenia, otyłość, nawykowe złe ustawienie stóp. 

Od niemowlęctwa stopa przechodzi różne przemiany przygotowujące ją do życia w staniu i chodzeniu. Stopy noworodka podeszwami obrócone są do siebie. Największe tempo wzrostu stopy jest w wieku do 3 lat. W wieku 3-6 lat stopa wzrasta wolniej w porównaniu do innych części kończyn dolnych. Stopa małego dziecka ma obfitą podściółkę tłuszczową. W momencie rozpoczęcia chodzenia stopy płaskie są zjawiskiem fizjologicznym. Dla lepszego utrzymania równowagi dziecko obciąża kończyny dolne w rozkroku, zwiększając płaszczyznę podparcia. Około 3-4 roku kształtuje się wydrążenie stopy. W wieku 4-5 lat stopa osiąga dwukrotnie większą długość niż w momencie urodzenia, szerokość podwaja się około 6-7 roku. U sześciolatka obserwuję się wyrażnie wykształcone wydrążenie stopy, świadczące o istnieniu łuku poprzecznego i podłużnego. Do ósmego roku życia szybko zwiększa się wskaźnik szerokości stopy, co związane jest z polepszeniem jej wysklepienia. Po ósmym roku życia następuje obniżenie wysklepienia, po skoku pokwitaniowym ponownie stopa podwyższa się. Proces kształtowania stopy trwa do około siódmego roku życia. Po siódmym roku życia stopa powinna być prawidłowo ukształtowana.